Vroeger, toen je nog "aanval in A" kon kiezen en korfbal nog in drie vakken werd gespeeld, deed ook ik hard mijn best om alles uit mijn talent te halen. Hard trainen, alles willen winnen, strijden en doelpunten maken. Zo kon het zijn dat ik via de Rijndelfland selectie, met wat geluk, voor het eerst in de nationale junioren selectie belandde. Ik speelde daar met bijvoorbeeld Daniëla Riet, Jan Tromp, Yke Bijlsma en Dennis Doves, maar internationaal gezien kwamen we niet verder dan "een interlandje" tegen België. Nee, in die tijd moesten de internationale tripjes komen van promotiereizen georganiseerd door enthousiastelingen van je eigen club.

Mijn eerste internationale korfbalreis leidde naar Tsjechië.

Met juniorenspelers van KVS (Scheveningen) en VEO (Voorburg) vertrokken wij in de zomer van 1991 vol goede moed naar dit mooie land. Van school naar school en overal clinics geven. Ook speelden we veel korfbal op marktpleintjes en voor de kerk. We trokken veel aandacht en het korfbal werd weer wat populairder.

In die tijd werd besloten dat Oranje <23 de promotietrips zou gaan doen in plaats van het echte Oranje. Helaas misten we nét een promotrip naar de USA, maar al snel volgden trips naar Portugal, Tsjechië en Spanje.

Ook speelden we met Oranje <23 het WK in Taiwan. Onder leiding van Harry Dassen werden we glansrijk kampioen, waarbij André Simons voorop ging en voor het eerst écht liet zien waar hij allemaal toe in staat was. In de weken voor het WK werd er ook een promotiereis gemaakt door Taiwan. Schitterend om te spelen voor enkele honderden schoolkinderen, allemaal in hetzelfde tenue. Soms denk ik nog wel eens terug aan die trip en dan hoop ik stiekem dat Ricky Wu één van die kleine koters was die toen naar ons is komen kijken. En dat hij zo enthousiast werd en is gaan korfballen. Zodat ik stiekem een heel klein aandeel heb in de aanstaande kwalificatie van Nic. voor de komende kruisfinales, uiteraard door een doelpunt van Wu in de laatste secondes van de beslissende wedstrijd tegen Blauw-Wit. Of zo.

Tegenwoordig gaat het internationaal gezien hard met de ontwikkeling van korfbal. Veel jonge talenten krijgen de kans zich te meten met leeftijdsgenoten uit andere werelddelen. Dat is een schitterende ontwikkeling en tegelijkertijd een kans om internationaal en nationaal weer nieuwe vrienden te maken. Want uiteindelijk gaat het naast WINNEN voor een groot deel natuurlijk ook om persoonlijke ontwikkeling en vrienden maken.

Over vrienden maken gesproken. De mooiste internationale herinnering is toch echt wel de promotiereis van Nic. naar Italië. In mijn eerste jaar bij Nic. werden we Nederlands Kampioen tegen Die Haghe en als extra prijs werden wij uitgenodigd om korfbal te promoten in Rome. Aldaar werd door de Italiaanse Sport Federatie een internationaal evenement georganiseerd om onbekende sporten in Italië te stimuleren. Toegegeven, de promotie stelde niet bijzonder veel voor en ik kan nog wel 10 columns vullen met verhalen over deze trip, maar het belangrijkste van deze trip was dat wij toen als groep dichter naar elkaar toe zijn gegroeid. De uiteindelijke basis van de successen die we in de jaren er op samen behaald hebben.

Succes aan alle deelnemers, laat zien wat je waard bent en geniet van het feit dat je hier ook weer nieuwe vrienden kan maken.

Ciao,
Riko Kruit