Nederland is natuurlijk de absolute top in het korfbal. Het groot aantal trainingsuren, krachttrainingen en de zware Korfballeague competitie; korfbal is topsport. Maar hoe zit dat eigenlijk in andere landen? Zijn zij ook zo intensief met de sport bezig zoals wij?

Met het Nederlands team maken we voor grote toernooien intensieve maanden met elkaar mee. Weken waarin we 25 uur per week met elkaar trainen en wedstrijden spelen in aanloop naar een EK, WK of World Games. "Alles leuk en aardig’’, hoor je dan wel eens. "Jullie winnen dat toernooi toch wel dus waarom trainen jullie zoveel’’? "Misschien moeten jullie gewoon niet trainen, dan kan het nog wel eens spannend worden’’! Dat zou inderdaad kunnen, maar draag je dan topsport uit? Laat je dan aan de andere landen zien hoe het moet? Een goed voorbeeld hiervan is de promotietrip die ik heb gemaakt in Taiwan.

Afgelopen jaar mocht ik samen met Tim Bakker, Jos Roseboom en Marijke van den Berg naar Taiwan afreizen om daar onder leiding van Ben Crum training te geven aan het Taiwanese team. Het doel voor Taiwan: beter worden en goed presteren op de World Games in Kaohsiung (2009). 

De Taiwanezen zaten drie maanden intern om zich voor te bereiden op de World Games. Ver weg van vrienden en familie in een speciale school voor topsporters. Ze sliepen in groepen van vijf in kleine kamers met alleen bedden en een tafel. Zelfs mijn hotelkamer was groter! Op het balkon hingen alle trainingsshirtjes en broekjes te drogen. En dat waren er aardig veel, de Taiwanezen trainden namelijk wel drie keer per dag! Elke ochtend werden wij rond 10 uur opgepikt bij het metrostation met de bus waarin alle spelers al zaten. Steeds viel het ons op dat de Taiwanezen lagen te slapen in de bus. Toch wel vreemd, slapen jullie slecht? Nee, was het antwoord.’’ Iedere ochtend om 07.00 uur moeten wij klaarstaan om een uur lang te gaan hardlopen met elkaar’’.’’ Daarna springen we in de bus voor de volgende training’’. Ja, nu begrijp ik wel waarom ze dan even lekker de ogen dicht doen! De trip werd een succes. Ben Crum gaf de Taiwanezen zeer leerzame trainingen en met onze tips en uitleg werd ook veel gedaan. De Taiwanezen waren ons zeer dankbaar. Voor de spelers is het natuurlijk ook geweldig om samen met Nederlandse Internationals te trainen. 

Aan het eind van de trip had ik een gesprek met Fang-yi Hsieh ('Bird'), de trainer/coach van het Taiwanese team. Ik vroeg haar waarom zij zo ontzettend veel trainen en wat het doel is voor de komende jaren. Ze vertelde me dat het Nederlands team een voorbeeld is voor Taiwan. Als wij meer trainen, willen zij dat ook. Dit geldt ook voor de krachttraining en het gebruik van videobeelden, het zal allemaal overwaaien naar landen zoals Taiwan. Nederland heeft een voorbeeldfunctie, en daarom moeten wij zware trainingsperiodes maken en korfbal uitdragen als topsport. Taiwan is een voorbeeld, maar ik weet dat andere landen ook veel meer zijn gaan trainen. Over een paar jaar hoopt Bird op een finale tussen Taiwan en Nederland. En wie weet kan Taiwan dan wel stunten. Net zoals laatst gebeurde tegen Nederland onder de 23 tijdens het toernooi in Apeldoorn.

Kortom:

We moeten allen vechten om onze doelen te bereiken; Zonder strijd geen overwinning!

Kim Cocu